Naar inhoud
interview • 14.10.18

Rob Heijink, categoriemanager catering rijk

‘Het nieuwe aanbesteden schept duidelijkheid’

interview • 14.10.18
Meer aandacht voor een circulaire aanpak en handzame aanbestedingsdocumenten, geen dikke pakken papier meer. De rijksoverheid vereenvoudigt en verduurzaamt haar beleid ten aanzien van catering. De gemoderniseerde aanbestedingsprocedure van Rijkswaterstaat, die nu loopt, lijkt een nieuw tijdperk in te luiden. Interview met Rob Heijink, categoriemanager catering rijk en Fea Ambergen, senior contractmanager catering rijk.

Rob Heijink is als categoriemanager catering rijk verantwoordelijk voor de catering op circa 650 locaties van de rijksoverheid. Fea Ambergen houdt zich als senior contractmanager bezig met strategisch contractmanagement.

Contractmanagement is belangrijker geworden. De vinger aan de pols houden, zogezegd.

Ambergen: ‘We weten uit ervaring dat cateraars vaak meer beloven dan ze waarmaken. Wij waken daarover en zorgen ervoor dat ze hun afspraken wel nakomen.’

V.l.n.r. Rob Heijink, Fea Ambergen en Edwin Voskuilen (tactisch inkoper bij het InkoopUitvoeringsCentrum Bedrijfsvoering RWS).

Jullie prikken loze beloften makkelijk door?
Heijink: ‘Dit heeft vaak met duurzaamheid te maken. Daar schrijven cateraars mooie verhalen over. Maar wat zie je ervan terug als je rondloopt in zo’n restaurant? En wat niet? Dat proberen we concreet te maken.’

Ambergen: ‘Wij zoeken niet alles zelf uit. De organisaties van de rijksoverheid waarvoor wij werken, beschikken over eigen contractmanagers of locatiebeheerders. Daar zitten wij eens in de zoveel tijd mee om de tafel. Voor de aanbesteding die nu loopt hebben we samen met Rijkswaterstaat een projectteam gevormd.’

Cateraars moeten zich toch eigenlijk gewoon aan de afspraken houden?
Ambergen: ‘Dat moeten ze ook, maar toch willen wij de controle over de uitvoering houden.’ Heijink vult aan dat hij hoopt dat de nieuwe aanpak van aanbesteden over en weer tot meer vertrouwen leidt.

En laat niemand denken dat de rijksoverheid een pietluttige opdrachtgever is. Heijink: ‘Wij hebben begrip als er een keer iets niet aanwezig is omdat het niet geleverd kan worden. Maar zeg het wel. En geef aan wat je eraan doet om het op te lossen.’

‘Doe je dat niet dan krijg je wantrouwen en ga je elkaar vliegen afvangen. Met de nieuwe contractvorm hopen we dat we meer als partners te gaan werken. Als er tegenslagen zijn samen kijken hoe we ze kunnen oplossen.’

Rijkswaterstaat verkoopt fairtrade koffie en thee.

Kunnen jullie iets meer vertellen over de nieuwe aanpak?
Ambergen: ‘Normaalgesproken stellen wij een overeenkomst op voor het cateringcontract. Nu doen we dat niet. We gaan straks samen met de cateraar, die aan onze eisen en voorwaarden voldoet, een overeenkomst opstellen waarin we heldere afspraken maken over hoe we de catering gaan invullen.’

Hoe is dat zo gekomen?
Heijink: ‘Vorig jaar augustus heeft het projectteam een marktverkenning georganiseerd. Aan de cateraars is gevraagd wat zij verstaan onder circulaire catering.'

'Iedereen had zo zijn eigen ideeën en visie. Nadat we in februari een informatiebijeenkomst hadden belegd, zagen we dat het programma van eisen alsmaar dikker en dikker werd.’

‘Toen André van den Broek (senior adviseur inkoop bij Rijkswaterstaat) en ik in de trein zaten van Utrecht naar Den Haag zei hij: ik heb hier geen goed gevoel over. Hij is de volgende dag met het projectteam van Rijkswaterstaat gaan praten. Samen hebben ze geconcludeerd: veel eisen moeten van tafel, anders komt het niet goed. Het hele document is gestript totdat er nog 15 eisen overbleven. Daar werken we nu mee.’

Wordt dit nu ook de nieuwe aanpak bij alle andere aanbestedingen catering van de rijksoverheid?
‘Dat durf ik niet te zeggen. Dat hangt af van de ervaringen die we hiermee opdoen.’

Heeft de rijksoverheid al die jaren dan te moeilijk gedaan bij het aanbesteden van catering?
‘Op sommige punten wel, al moet ik zeggen dat we de afgelopen jaren al heel veel technische specificaties hebben laten vallen. Waar vroeger alles tot achter de komma werd voorgeschreven omschrijven we het nu veel ruimer.’

‘Dat een boterham 10 cent mag kosten en een plakje kaas zoveel gram moet wegen, hebben we bijvoorbeeld achter ons gelaten. De invulling is vrijer geworden. Ik heb wel eens gezegd: gasttevredenheid is de enige kpi. En zo is het eigenlijk ook.’

‘Al komen daar wel wat dingen bij door beleidsdoelstellingen van de rijksoverheid, ten aanzien van duurzaamheid bijvoorbeeld. Naast gasttevredenheid hebben we nu ook ministertevredenheid.’

De nieuwe manier van aanbesteden brengt met zich mee dat cateraars meer hun eigen visie moeten inbrengen. Is aanbesteden moeilijker geworden?
‘Voor de een wel, voor de ander niet. Voor ons is het een voordeel dat cateraars bij het aanbesteden niet meer, zoals tot voor kort, allemaal met ongeveer hetzelfde verhaal komen. Het nieuwe aanbesteden zorgt voor onderscheid.’

‘Is dat onderscheid er niet, wat vroeger vaak het geval was, dan geeft prijs de doorslag. En dat willen we eigenlijk niet. Prijs maakt nu nog 30 procent uit van de waardering. Er zit overigens ook een plafondbedrag aan gekoppeld.’

Is dit dan de veelbesproken ‘Best Value Procurement’ aanpak?
‘We hebben allerlei methodieken van aanbesteden onderzocht waaronder Best Value (BVP). We kregen daar verschillende verhalen over te horen. We kwamen er niet uit en hebben toen voor de mededingingsprocedure met onderhandeling gekozen, de methode die we nu bij Rijkswaterstaat toepassen. Deze methode staat beschreven in de Aanbestedingswet.’

Zijn jullie voorloper op dit gebied?
‘Ja, deze procedure is nog maar heel weinig toegepast. In de catering bij de overheid in ieder geval nog nooit.’

Het risico bestaat dat sommige dingen niet afgetimmerd worden.
Ambergen: ‘Er worden afspraken gemaakt en die bespreken we om de zoveel tijd. En als iets echt niet van de grond komt dan moeten we van elkaar afkunnen. Dat gaan we in het nieuwe contract ook vastleggen, een soort van huwelijkse voorwaarden. We willen daar overigens nog een andere naam voor bedenken.’

Bedrijfsrestaurant van het hoofdkantoor van Rijkswaterstaat.

Het nieuwe cateringcontract van Rijkswaterstaat is voor acht jaar. Waarom?
‘We geven de cateraar de kans om zijn investeringen terug te verdienen. Bij drie jaar is dat moeilijk.’

Zo’n langdurig contract kan ook tot gemakzucht leiden.
Ambergen: ‘Kom ik weer bij het contractmanagement. We houden in de gaten wat er wel en niet gebeurt en welke innovaties er zijn en welke plannen er bestaan voor de komen jaren.’

Waarom krijgt het circulaire aspect bij Rijkswaterstaat zoveel nadruk?
‘Omdat het nieuw is en omdat Rijkswaterstaat een circulaire ambitie heeft. Men wil in 2030 volledig circulair werken.’ Van 5 tot en met 16 oktober hebben alle 6 cateraars van het rijk en Paresto op meer dan 650 locaties zien hoe zij werken aan gezond, veilig en duurzaam voedsel. Dit gebeurde in het kader van de Dutch Agri Food Week.’

Een uiteenzetting over circulair en duurzaam volgt. Brood dat over is, niet weggooien, maar er croutons of bananenbrood van maken, plantaardige producten inzetten in plaats van vlees waarvan de productie meer grondstoffen en energie vergt. Zeewier gebruiken of zeekraal. Laag in natrium en beschikkend over veel eiwitten.

Koffiedrab gebruiken om er oesterzwammen op te laten groeien. Dat loopt aardig, want de week voor het gesprek was er een overschot aan oesterzwammen. Cateraars kregen een mailtje: koop ze in, er is een overschot, de prijzen zijn laag. Op moment van gesprek zijn de oesterzwammen al weer uitverkocht.


Hoe kijkt u aan tegen het inzetten van mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt?
‘Zij kunnen een prima bijdrage leveren, bijvoorbeeld door gasten van restaurants te wijzen op het scheiden van afval. Voor deze categorie zie ik grote kansen.’

Even terug naar het vereenvoudigde aanbesteden. Is het nu voor kleine cateraars makkelijker om een contract bij de rijksoverheid in de wacht te slepen?
‘Op hele specifieke locaties, waar we hoogwaardige catering, partycatering zeg maar, nodig hebben, gebeurt dat al wel, op andere locaties niet. Ik heb ook niet het idee dat de kleinere cateraars lopen te springen om mee te doen met aanbestedingen van het rijk. Ze hebben hun handen vol aan al die andere uitdagingen die op hun pad komen, vermoed ik. Maar wie weet, de toekomst zal het leren.’

Voordracht Gouden Bestek
Rob Heijink wil niet als individu worden voorgedragen voor het Gouden Bestek voor de Beste Opdrachtgever Catering. Strikt gezien is hij namelijk geen opdrachtgever, maar categoriemanager catering. Maar hij speelt wel een belangrijke voortrekkersrol bij het nieuwe aanbesteden van de rijksoverheid. Een voordracht is daarom op zijn plaats, vindt de jury.

Heijink gaat akkoord als hij samen met Denise Rouw, senior adviseur en coördinator facilitaire services van Rijkswaterstaat, kan worden voorgedragen. Zij is namelijk de feitelijke opdrachtgever van Rijkswaterstaat.

Rob Heijink is acht jaar categoriemanager catering rijk. Daarvoor was hij beleidscoördinator faciliteiten en huisvesting op het ministerie van LNV. Hij bekleedde daar ook andere functies. Opgeleid aan Wageningen Universiteit

Denise Rouw, senior adviseur en coördinator facilitaire services van Rijkswaterstaat, behaalde haar Bachelor of Science (B.Sc.) aan de Hogeschool Inholland. Daarvoor studeerde ze bedrijfseconomie.

rob-12.JPG


Terug naar overzicht

Cookie-instellingen

Alles Over Catering maakt gebruik van cookies voor een optimale gebruikerservaring.

Graag vragen wij uw toestemming voor het plaatsen van deze cookies.

Meer informatie.

Accepteren Weigeren