Naar inhoud
interview • 03.04.17

Peter van Ee van Leo op het werk!

‘Persoonlijk geluk belangrijker dan tonnen verdienen’

interview • 03.04.17
Persoonlijk geluk was en is belangrijker dan het verdienen van tonnen, zegt Peter van Ee. Toch groeide Leo op het werk!, de onderneming van Peter en Monique van Ee, in tien jaar uit van nul tot 50 locaties met een omzet van bijna €6 miljoen. ‘Het was ons doel om iedere dag met plezier naar het werk te gaan. Dat doel hebben we bereikt.’

Cateraar Peter van Ee heeft een paar dingen geleerd. Een daarvan: het leven kan zomaar afgelopen zijn. Hij noemt de namen Erik Driessen en Ton Kanters. Beiden waren werkzaam in ’het wereldje’, beiden zijn ze er niet meer.

Het hier en het nu
Van Ee: ‘Zo kan ik nog wel een rijtje namen opnoemen van mensen die ons ontvallen zijn. Zij hebben ons bewust gemaakt van het hier en het nu.'

'Monique en ik besloten om te kiezen voor persoonlijk geluk. In ons geval betekende dat lekker bezig zijn met de business, met de poten in de klei.’

Glossy van Chantal
We zijn aanwezig bij Medialane, een mediaproductiebedrijf in Amsterdam, sinds begin dit jaar opdrachtgever van Leo op het werk! Als we Van Ee spreken, vindt de interne lancering plaats van het mediamerk &C (glossy, platform, app en webwinkel) van Chantal Janzen.

Yvo Niehe, een van de aandeelhouders van Medialane, wenkt ons in het voorbijgaan als hij op weg is naar de presentatie. ‘Kom erbij, dit mag je niet missen.’

Paul de Leeuw is een andere aandeelhouder. Van Ee: ‘Op de dag dat wij hier begonnen verzorgde hij in een schort voor onze mensen een sketch. Briljant.’

Chantal Janzen presenteert die ochtend haar glossy &C. Teamleden van Leo op het werk! treffen voorbereidingen.

Hoe kwam je destijds op het idee om met Leo op het werk! te beginnen?
‘In mijn tijd bij Compass Group (Van Ee was daar formulemanager, red) richtten we ons op twee dingen: bestaande klanten beter bedienen en het aanboren van nieuwe doelgroepen. Een van die doelgroepen bestond uit bedrijven met 100 tot 250 werknemers. Daar was nog groei te behalen.’

‘Eurest (onderdeel van Compass Group, red) was daar destijds goed vertegenwoordigd, maar de meeste kansen om te groeien lagen toch in dat segment. Bijna alle grote bedrijven waren al overgestapt naar de grote cateraars. De focus lag minder bij de kleinere bedrijven.’

Jullie probeerden het destijds, maar zonder succes.
‘Ik kwam erachter dat dat lastig zou worden omdat kleinere bedrijven niet passen in de one-approach-fits-all aanpak die wij als zijnde grote cateraar toepasten. Grote organisaties moeten het hebben van een strak gestroomlijnd businessmodel met een zo klein mogelijke overhead.’

‘We stopten er destijds veel energie in, maar haalden nauwelijks locaties binnen die voldeden aan onze conceptgedachte. Uiteindelijk hebben we hier de stekker uitgetrokken en zijn we ons gaan richten op mainstream locaties waar we ons geld verdienen.’

Je dacht: voor een kleine cateraar liggen er wel kansen en je begon voor jezelf.
We begonnen in 2006 met Leo op het werk! waar we met Eurest waren geëindigd. De basisgedachte was: we gaan samenwerken met een grote retailer. Dat kwam niet van de grond. Die jongens liepen toen niet echt warm voor een mini-ondernemer zoals ik.’

‘Dat is nu overigens wel aan het veranderen. Nu zou men daar wel serieus over nadenken, vermoed ik. Foodretail is hevig aan het nadenken over de vraag welke formules ze allemaal nog kunnen lanceren. Ze schuiven op richting foodservice.’



Toch groeiden jullie van meet af aan gestaag door.
‘Zoals gezegd niet met als doel om een goedgevulde bankrekening op te bouwen maar om te genieten van de dingen die je doet en om iets na te laten. Daar doen wij ons best voor.’

En dan toch die €6 miljoen omzet bereikt, terwijl je dat eigenlijk helemaal niet wilde. Of toch wel?
‘Laat ik het zo zeggen. Jij schaart het aan omzet, ik schaar het aan aandacht. Lukt het ons om voldoende aandacht te blijven geven aan onze klanten. Zo ja, dan blijft het goed gaan en blijven we ook groeien.’

Het aantal medewerkers begint nu ook aardig op te lopen. Ook die zullen voldoende aandacht moeten krijgen.
‘Daar begint de schoen een beetje te wringen. We hebben nooit iets aan sales gedaan, maar krijgen voldoende aanvragen. Het druist tegen m’n natuur in om te zeggen: we zitten vol. Dat doe ik niet. Het gaat zoals het gaat.’

Ze komen vanzelf naar je toe?
‘Ho, ho, geen blasé verhaal hoor. Het is niet zo dat er elke dag bedrijven bellen met de vraag of wij daar de catering willen gaan verzorgen.’

Blijkbaar doen jullie toch een paar dingen goed. Welke dingen?
‘Dat begint met het gesprek dat je voert. We vertellen een duidelijk verhaal. En als ze me om advies vragen, kan ik met mijn 30 jaar ervaring de klanten adviseren wat het beste past tegen de juiste kosten.’

‘We zijn geen conceptenhuis met hele duidelijke structuren. Maar als we een advies geven wordt dat in de meeste gevallen opgevolgd. In die adviezen en de wijze waarop wij werken zit overigens wel een hele duidelijke lijn.’

Jullie basis is het huiskamerconcept, lunchen tegen een vaste prijs per persoon per dag.
‘We streven naar een minimum aan obstakels voor de gast. Afrekenen is zo’n obstakel. Wij hebben nagedacht hoe we dat efficiënter kunnen maken. Geen kassa, lunchen tegen een vaste prijs. En dat pakt erg goed uit.’

Bieden jullie ook variaties aan op deze aanpak?
’In 40 van de 50 locaties is er sprake van een vaste prijs voor de lunch. Bij tien locaties gaat het anders. Drie daarvan beschikken over een kassa en losse verloop. Die bedrijven vinden het toch een beetje eng om de lunch tegen een vaste prijs aan te bieden.’

‘Daar is wat ons betreft niets mis mee. Zij krijgen overigens wel de aandacht die ze bij hun vorige cateraars in de meeste gevallen hebben gemist. Daarnaast gaan we na of we het qua producten zoveel mogelijk kunnen laten aansluiten bij de andere locaties.’

Jullie concept lijkt eenvoudig, maar krijgt nauwelijks navolging. Waarom niet?
‘Wat het wellicht niet uitnodigend maakt voor veel collega’s is dat we inzoomen op lokale leveranciers. Dat vraagt aandacht, de administratie is intensiever. Je krijgt facturen van plaatselijke bakkers en slagers. Handgeschreven vaak met alle fouten van dien. Dat hoort er bij. Het is aan ons om die ondernemers daarbij te helpen en het in goede banen te leiden.’

Ook daar hebben jullie wat op bedacht, begreep ik.
‘We hebben de administratie ondergebracht bij ROI. We vinden de administratie erg belangrijk maar het is niet het leukste onderdeel van ons werk. Dit geldt overigens ook voor alle personeel aangelegenheden, zoals contracten opstellen en salarisadministratie, ten behoeve van onze teamleden.’

‘Ook in dit geval hebben we gekozen om uit te besteden. Maar met dien verstande dat beoordelingsgesprekken, opleidingen, begeleiding, waardering en het vieren van successen en feestjes vanuit Leo worden verzorgd. We zijn er samen met onze partner in geslaagd om dit voor onze teamleden optimaal in te richten.’

Een van de teamleden bij Medialane in actie. Er staat die ochtend een feestelijke presentatie op het programma.

Gaan de bonden akkoord?
‘Er zijn partijen en bonden die dat oneigenlijk vinden, maar het is geen trucje, onze teamleden krijgen gewoon volgens de contractcatering-cao betaald. We willen maximaal ontzorgd worden. Daarom besteden we uit.’

‘Als mensen dan toch kritiek hebben, stel ik ze de vraag: waarom besteedt een bedrijf de catering uit in plaats van zelf doen? Omdat het niet hun corebusiness is. Andere bedrijven kunnen dat beter, daarom nemen zij de catering voor hun rekening. Zo is het in ons geval ook met administratie en personeelsdiensten.’

Jullie hebben onlangs voor de derde keer de Leo Awards uitgereikt voor teamleden die iets bijzonders presteerden. Bevalt dat?
‘Dat bevalt zeker. Het zijn tien awards met een beetje softe doelstellingen, zoals Leo’s Waste Fighter, voor een teamlid die zich heeft onderscheiden op het gebied van het tegengaan van derving. Het zijn awards met een knipoog, waarmee we vooral bewustwording willen creëren.’

‘De boodschap is: wees je bewust van deze aandachtsgebieden en probeer daarin je weg te vinden en je te onderscheiden. Juist omdat we geen formulehuis zijn, die dingen oplegt, willen we een en ander op die manier duidelijk maken. We doen het ook omdat we ‘lokaal’ ondernemerschap willen stimuleren.’

Is er ook een award voor de persoon die de hoogste omzet of marge heeft gerealiseerd?
‘Dat doen we niet omdat het iets engs is en omdat je het slecht kunt meten. De ene locatie is de andere niet. De verkoopprijzen verschillen ook.‘

Wat is het effect van de Leo Awards?
‘Dat we elk jaar opnieuw weer trotse mensen zien. En teleurgestelde mensen die gehoopt hadden op een prijs maar een ander zagen winnen. Het gevolg is dat ze nog beter hun best gaan doen om het jaar daarop hoger te eindigen. Heel mooi om te zien. Het wordt ook zeer gewaardeerd.’

Je bent bestuurslid en medeoprichter van VOCC (Verenigde Ondernemende Contractcateraars) die in 2014 van start ging. Verloopt alles naar wens?
‘Veel wel, zeg ik als lid van de vereniging. We zullen alleen nog meer moeten afstappen van onze angst om dingen te delen. Als we dat doen kunnen we nog meer met elkaar bereiken. Maar dit is tekenend voor de cateringbranche. We zijn een beetje gesloten, ieder bewaakt z’n eigen domein.’

‘We kunnen nog wat leren van de foodretail waar heel veel data van elkaar beschikbaar zijn. Daarmee helpen ze elkaar. Ze gaan uit van hun eigen kracht. Dat moeten wij ook nog meer gaan doen.’

Misschien willen cateraars dat niet vanwege de grote concurrentie.
‘De concurrentie is moordend, maar laten we allemaal uitgaan van onze eigen kracht. Niet bang zijn om een locatie te verliezen aan een concurrent, maar je eigen ding doen en daarnaast zaken met elkaar delen zodat je elkaar sterker maakt.’

Maar de kans bestaat dat je inderdaad een locatie kwijtraakt aan een collega van de VOCC?
‘Ik zeg niet dat dat nooit zal gebeuren, want we zijn ondernemers, maar we hebben wel een gentlemen’s agreement met elkaar dat je niet gaat proberen om een opdrachtgever binnen te halen waar een collega mee bezig is. Maar het staat opdrachtgevers natuurlijk vrij om met iedere cateraar een gesprek aan te gaan.’

‘Maar wees niet bang, zou ik zeggen. Als jij de beste oplossing tegen de beste prijs bij een opdrachtgever hebt neergezet dan blijft die opdrachtgever gewoon bij jou.’

Nog even een vraag voor jou als bestuurslid. Hoe is de verhouding met die andere vereniging van cateraars, Veneca?
‘Er was aanvankelijk wat argwaan links en rechts, maar zoals ik het ervaar, is dat voorbij. Er is nu sprake van een open dialoog. Zo moet het ook zijn. we hebben uiteindelijk hetzelfde doel, namelijk: onze branche maximaal op de kaart te zetten. Daar werken we aan.’










Terug naar overzicht

Cookie-instellingen

Alles Over Catering maakt gebruik van cookies voor een optimale gebruikerservaring.

Graag vragen wij uw toestemming voor het plaatsen van deze cookies.

Meer informatie.

Accepteren Weigeren